1990'lı yıllarda Coşkun Sabah albümleri 2.500.000 adet satış yapıyordu. 1994'de “Karabiberim” albümü 1.500.000 adet ve bunun yanı sıra, Tarkan ve benzeri albümler de satışlarda milyon rakamlara ulaşarak, pop müziğinin bugünlere kadar olan macerasını başlatmıştı. Bugün, en çok satan albümlerin aldığı ödüller 300.000 adet rakamı aşan CD’lere verilmekte. Sektördeki, 100.000 TL’lik video klip bütçeleri, 250.000 TL'lik albüm maliyetleri, 50 USD'lık stüdyo kiraları sayesinde, albümler yapılamaz hale geldiler. Boş CD’lerin 1 TL olduğu  ve buna karşılık içinde 16 şarkı bulunan dolu CD’lerin 10 TL’ye satıldığı bir ortamda, tüketici şuna karar verdi:

“İstediğim şarkıları internetten indirir, evimde boş bir CD'ye basar ve arabamda dinlerim.”

Sadece arşivlik albümlerin satılma şansı olduğu bu dönemde, sektörün alması gereken önlemler şunlardır:

1- İnternet sağlayıcı şirketin acilen, MP3 indirilen sitelerin tümüne, kendi kurduğu bilirkişi heyetlerinin kararı ile erişim yasağı koydurması.

2- Boş CD’lerin satış rakamlarının, dolu CD’lerin yarısına yükseltilmesi.

3- Turizm ve Kültür Bakanlığı’nın birbirinden ayrılarak, tek başına bir Kültür Bakanlığı kurulması ve bu bakanlık içerisinde sadece 5846 Sayılı Yasa’nın tüm vasıflarını idare ve kontrol edecek bir heyet kurulması.

4- Tüm meslek birliklerinin tek ve büyük bir çatı altında toplanmasının güçlüklerini düşünmek yerine; bu birliklere üye eser sahiplerinin ortak karar alması ve kendilerine tek bir meslek birliği seçmesi, böylelikle seçilmeyen ve üye sayısı düşen birliklerin atıl hale gelmesi…

Makaleyi Tavsiye Et | 1 Comments|